AI iki sütunu birleştirince farklı kayıtlar aynı anahtara dönüşürse.

Birleşen metin alanların sınırını unutturabilir

Bir tabloda bölüm kodu ve kayıt kodu ayrı sütunlarda duruyor. Yapay zekâ eşleştirmeyi kolaylaştırmak için bu iki metni yan yana ekliyor. Sonuç kısa ve kullanışlı görünüyor; fakat AB ile C çifti, A ile BC çiftinin ürettiği ABC anahtarını da üretir. Kaynakta iki ayrı kimlik varken yeni sütunda tek kimlik varmış gibi görünür. Burada yazım benzerliği veya aritmetik hatası yoktur. Kaybolan bilgi iki alanın nerede ayrıldığıdır.

Çözümü yalnız araya bir işaret koymak olarak düşünmeyin. Alan değerleri seçtiğiniz ayırıcıyı zaten içeriyorsa başka bir çakışma oluşabilir. Bu yazıda dört sentetik kayıtla iki kusurlu yöntemi karşılaştıracak, sonra alan çiftini koruyan bir eşleme hazırlayacaksınız. Amaç gerçek kayıtları birleştirmek değil, AI önerisinin kimlik bilgisini koruyup korumadığını küçük karşı örneklerle sınamaktır.

Kimlik iki metin alanından oluşuyor

K1–K4 bu örneğin izleme kimlikleridir. İşte eşleme için kullanılan kimlik ise Alan 1 ve Alan 2’nin sıralı çiftidir. Bütün alanlar metindir; boş değer bulunmaz. Harf büyüklüğünü değiştirmek, boşluk temizlemek veya benzer karakterleri birleştirmek için bir kural verilmemiştir. Bu nedenle model değerleri olduğu gibi korumalıdır. Adetlerin toplamı 25’tir; ancak bu toplam anahtarların doğru kurulduğunu tek başına söylemez.

Microsoft’un Power Query birleştirme belgesi birden fazla sütunun anahtar olarak seçilebildiğini açıklar. İki tarafta karşılıklı sütunların veri türleri eşleşmeli ve seçim sırası aynı olmalıdır. Dolayısıyla birleştirme için her zaman yeni bir düz metin sütunu üretmek gerekmez. Alan 1 ve Alan 2’yi iki tarafta da aynı sırayla seçmek, bu örnekte alan sınırlarını koruyan doğrudan yaklaşımdır.Kaynak: Microsoft Learn — Merge queries overview

İki kusurlu anahtar, iki farklı çakışma

Doğrudan eklemede K1 ve K2 aynı ABC değerini alır. Araya dik çizgi koyduğunuzda bu ikisi ayrılır; fakat bu kez K3 ve K4 aynı A|B|C değerine dönüşür. İlk iki kayıtla yapılan test ikinci yöntemi başarılı gösterebilir. Ayırıcının veri içinde bulunduğu kayıtları da ekleyince yöntem sınırına ulaşırsınız. Karşı örnek seçimi bu yüzden yalnız sıradan kayıtları çoğaltmaktan daha değerlidir.

Yanlış anahtarla bir arama yapmak başka kaydın etiketini getirebilir. Birleştirme iki eşleşmeyi de döndürürse satır sayısı artabilir; tek eşleşme seçerse yanlış ilişki sessizce korunabilir. Sonucun hangi biçimde bozulacağı araca ve birleştirme türüne bağlıdır. Bu uygulama belirli bir Power Query çalıştırmasının çıktısı değildir. Tabloda doğrudan gösterdiğimiz bulgu, iki farklı alan çiftinin aynı üretilmiş anahtara çarpışmasıdır.

Alan çiftini bozulmadan taşıyın

İlk tercih iki sütunu birlikte kullanabilen eşleme yöntemidir. Başka bir arayüz tek metin anahtarı istiyorsa alan sınırlarını kaçış kurallarıyla saklayan yapılandırılmış bir gösterim gerekir. Bu sınırlı örnekte iki metin değerinden oluşan JSON dizisi kullanılabilir. Dizi sırası korunur; içindeki işaretler metnin parçası olarak tutulur. Böyle bir gösterimi tasarlarken üreten ve okuyan tarafın aynı sözleşmeyi uygulaması gerekir.

Bu dört gösterim birbirinden farklıdır ve çözümlendiğinde kaynakta bulunan iki metni aynı sırayla geri verir. Bu sonuç bütün veri türlerinin her JSON uygulamasında kayıpsız taşınacağını söylemez. Örneğimiz yalnız iki açık metin alanıyla sınırlıdır. Zaten çakışmış ABC metninin özetini veya hash değerini üretmek de kaybolan sınırı geri getirmez. Kayıpsız temsil, özetleme işleminden önce kurulmalıdır.

AI çıktısını kimliklerle denetleyin

K1=AB/C/2, K2=A/BC/5, K3=A|B/C/7, K4=A/B|C/11. Eğik çizgiler burada alanları anlatır; kaynak gerçek iki metin sütunudur. Her kayıtta doğrudan ekleme ve araya | koyma anahtarını üret. Her yöntemin çakışan kimliklerini göster. Sonra iki sütunlu eşleme veya iki metinli JSON dizisiyle alanları koru. Ham değerleri değiştirme, benzer adları birleştirme. Çıktıda dört kimlik, dört ayrı çift ve 25 adet korunmalı. Gerçek dosya birleştirmesi yaptığını iddia etme.

Çıktıyı yalnız toplam üzerinden kabul etmeyin. Önce her K kimliğinin bir kez bulunduğunu, sonra iki alanın kaynakla aynı olduğunu kontrol edin. Yapılandırılmış metni yeniden çözümleyip iki bileşeni ayrı ayrı karşılaştırın. Son olarak dört ayrı çift ve 25 adet koşullarını denetleyin. Böylece kimlik, alan içeriği ve ölçü toplamını birbirinin yerine geçen kontroller gibi kullanmamış olursunuz.

Doğrudan ekleme: K1/K2 çakışır; 3 ayrı anahtar.
Ayırıcı ekleme: K3/K4 çakışır; 3 ayrı anahtar.
İki metinli yapılandırılmış çift: 4 ayrı anahtar; ters çözümde 4/4 alan çifti korunur.
Adet toplamı 2+5+7+11=25. Gerçek kayıt birleştirilmedi.

Ayırıcı sayısını artırınca çözülüyor mu?

İki yeni çift düşünün: ilkinde Alan 1 A|B, Alan 2 C|D; ikincide Alan 1 A, Alan 2 B|C|D olsun. Araya yine tek dik çizgi koyun. Sonra yapılandırılmış iki metin dizilerini yazın. İşaretin metinde kaç defa geçtiğini saymakla gerçek alan sınırını bilmenin aynı şey olmadığını kendi çıktınız üzerinden açıklayın.

İki düz anahtar da A|B|C|D olur. Yapılandırılmış çiftler ["A|B","C|D"] ve ["A","B|C|D"] olarak farklı kalır. Üç ayırıcı görünmesi, iki alanın hangi noktada ayrıldığını söylemez.

Kendi tablonuzda anahtar önerisini kaydederken alan adlarını, sıralarını, veri türlerini ve boş değer politikasını birlikte yazın. Kaynağı koruyun; yanlış anahtarla üretilmiş ilişkileri doğru kabul ederek ilerlemeyin. Tek bir karşı örneğin bulunması yöntemi yeniden değerlendirmek için yeterlidir. Çakışmanın görülmemesi ise yalnız sınadığınız kayıtlar hakkında bilgi verir; yeni veri geldiğinde alan sözleşmesi yine geçerli olmalıdır.